Ogniska Nadziei

+ BLIŻEJ P.BOGA I BLIŻEJ SIEBIE

2012-02-11T21:56:00.007+01:00

21 stycznia po raz drugi wyruszyliśmy z gromadką dzieci do naszych przyjaciół Nastii i Andrieja, mieszkających w tajdze. Szansa na kolejne spotkanie, by być bliżej P. Boga i bliżej siebie. Tak na marginesie to P. Bóg ma słabość do dzieci – zawsze daje tak cudowną pogodę, że nic tylko, Go uwielbiać. Po tygodniowych purgach właśnie w sobotę było… słonecznie, ani jednego podmuchu wiatru. Na zdjęciach można zobaczyć całą okazałość naszych wulkańczyków – Awaczyńskiego i Koriackiego. S. Donata była szefem kuchni – nikt nie był głodny, Ks. Proboszcz z S. Janą prowadzili zajęcia z dziećmi w jurcie i zabawy na śniegu, a Ks. Jan razem z Nastią przygotowali jazdę psim zaprzęgiem. Radość doskonała:) Co tu dużo pisać, lepiej zobaczyć. Zdjęcia oddają tylko malutki fragment…

Dotarliśmy na miejsce. Spacer przez tajgę wszystkim dobrze zrobił

Ależ opowieść o Trzech Królach jest ciekawa:)

Droga do Betlejem odnaleziona. Jeszcze tylko trzeba pokolorować rysunek

Frajda jazdy psim zaprzęgiem

Huskie są wytrzymałe

Mały odpoczynek:)

Ciekawe czy odstraszymy niedźwiedzia?:) Jesteśmy ubrane w koriackie stroje. Piękne prawda:)

Po prostu było wspaniale:)

+ MILKOWO

2012-01-21T13:53:00.003+01:00

Najpotrzebniejsze rzeczy spakowane. Po Eucharystii ruszamy z Ks. Krzysztofem do Milkowa w… poszukiwaniu katolików. Od Pietropawłowska to tylko 300 km. i to nawet po asfalcie. Krajobraz po drodze to ośnieżone góry, tajga i… mało co, a właściwie w ogóle nie widać żywego ducha. Od czasu do czasu mija nas jakiś samochód. Na zewnątrz temperatura waha się od – 19 do -30. Przesuwamy paciorki różańca i modlimy się za mieszkańców Milkowa. Niedawno zadzwoniła jedna rodzina stamtąd z pytaniem o Mszę św., więc jedziemy z nadzieją na spotkanie i wspólną modlitwę. Nie znamy tej rodziny. Wieczorem docieramy do celu. Rankiem, jak apostołowie, przemierzamy niewielkie miasteczko wzdłuż i wszerz rozwieszając na tablicach ogłoszeń, w sklepach informację o Eucharystii. Mróz nam nie straszny:) Szukamy katolików. Nie ma tu kaplicy, jesteśmy w wynajętym mieszkaniu, gdzie trwa remont. Ależ skromnie. Modląc się w pustym, niepomalowanym pokoju nasuwa się myśl – Bez P. Boga nasze serca są jak taki pokój – szary, nijaki, pusty, ale P. Bóg może z niego uczynić cudo, jeśli tylko pozwoli się Mu na to. Lepiej Jemu oddać pędzel…
Niestety na Eucharystię nikt nie przyszedł. Ks. Proboszcz kilkakrotnie dzwonił do rodziny, która pytała o Mszę św. Telefon milczał. Ewangelia tego dnia była o pierwszych uczniach. Najpierw dwóch uczniów Jana słyszy jak nazywa On Jezusa Barankiem Bożym. Zostawiają wszystko i idą za Jezusem. Jeden z nich Andrzej przyprowadza Piotra do Jezusa. Szukali nie czegoś ale Kogoś i znaleźli. Ile razy nam będzie dane przemierzać ulice Milkowa, by przyprowadzić jego mieszkańców do Jezusa? Siejemy, plon należy do P. Boga.
Po Eucharystii jedziemy do Igora – pastora zielonoświątkowców. Zaprosił nas na kolację. Poznaliśmy Jego żonę Olgę, córkę Glafirę oraz Jego siostrę Walentynę. Pokrzepiliśmy nie tylko ciało, ale i ducha, bo zaraz po kolacji Igor wyciągnął bajanę i zaczęliśmy śpiewać – prawdziwy koncert dla Jezusa. Potem Ks. Krzysztof zaczął grać na gitarze i śpiewaliśmy kolędy i w j. polskim i w j. rosyjskim.
Jutrznia i Eucharystia zakończyły nasz pobyt w Milkowie. Wieczorem wróciliśmy do Pietropawłowska i wtedy zadzwoniła pani Nadieżda. O Mszy św. dowiedziała się z ogłoszeń. Pomyliła dni i przyszła wieczorem, gdy my byliśmy już w Pietropawłowsku. A więc nic nie poszło na marne, nawet jeśli się nie spotkaliśmy… tym razem.

Cel podróży

I posyłał ich po dwóch

Temperatura w dzień

Aby wszyscy wiedzieli

Przychodzi Pan

Spotkanie dobiega końca

+ KONCERT KOLĘD

2012-01-17T20:04:00.002+01:00

W Boże Narodzenie po wieczornej Mszy św. był mały koncert kolęd, trochę przedziwny, bo… kolędowali z nami anonimowi alkoholicy z ośrodka i protestanci. Reprezentantami parafian byłyśmy my, czyli siostry. Wszyscy śpiewaliśmy całym sercem i jakoś tak czuliśmy, że i całe niebo śpiewało z nami.

1 chór

2 chór

3 chór

I wszyscy razem!

+ BÓG SIĘ RODZI

2012-01-17T19:58:00.001+01:00

Mówi się, że Święta Bożego Narodzenia są bardzo rodzinne. I to prawda. Tu na Kamczatce wszyscy jesteśmy jedną, wielką rodziną. A jak świętowaliśmy?
O godz. 19.30 zasiedliśmy do wieczerzy wigilijnej: nasza kamczacka wspólnota czyli S.M. Donata, S.M. Jana, Ks. Proboszcz Krzysztof Kowal i Ks. Jan Radoń, nasze siostry: S.M. Inga i S.M. Janet, oraz nasi parafianie z Kluczy Dimitr i Walentyna.
Pasterka rozpoczęła się o godz. 22. Kaplica wypełniona była parafianami i gośćmi. Aż się serce cieszyło, że tak wielu przyszło świętować narodziny naszego Pana. Śpiewaliśmy głośno, modliliśmy się żarliwie, nasze serca i ta ziemi potrzebuje narodzenia Boga i On przychodzi, bo kocha. Po Pasterce dzieliliśmy się opłatkiem. W prezencie każdy otrzymał od nas gipsowe Dzieciątko (dzieło S. Donaty i S. Janet).
Bóg się rodzi i to jest najwspanialsza wiadomość z… ostatniej chwili.

Przy wigilijnym stole

Dima po mistrzowsku przygotował rybę. No cóż karpi u nas nie ma, za to łososia jest pod dostatkiem:)

Szopka w naszej kaplicy

Razem zawsze raźniej:)

+ NASZE SIOSTRY

2012-01-17T19:51:00.001+01:00

Samolot z Moskwy wylądował punktualnie. Dla nas to ważne, bo przyleciały nim S. M. Inga
i S. M. Janet. Ks. Proboszcz przywitał je różami (takimi od św. Tereski), a my otwartymi ramionami. Pogoda choć mroźna była tak piękna, że nasze siostry w drodze z lotniska do domu zobaczyły wulkany: Koriacki, Awaczyński i Kozielski. Nie zawsze się odsłaniają. My mamy na to krótką odpowiedź: Po prostu P. Bóg tak kocha! Niespodzianki to Jego specjalność. Od 17 do 26 grudnia nasza felicjańska wspólnota będzie aż 4 osobowa:)

Witamy na Kamczatce!

W tajdze u naszych przyjaciół Nastii i Andrieja.

Z Siergiejem Koriakiem przy Jego małym domku

W prawosławnej cerkwi w Mutnej. Zapalone świece były modlitwą za Matkę Generalną i wszystkie felicjanki, gdziekolwiek służą na świecie.

Radość ze spotkania u babuszki Andżeliki. Babuszki to jeden z naszych apostolatów, tak więc trzeba go zakosztować podczas wizytacji.

С РОЖДЕСТВОМ ХРИСТОВЫМ

2011-12-23T19:41:00.005+01:00

Возвещаю вам великую радость:
Ныне родился нам Спаситель,
Который есть Христос Господь
(Лк 2,10-11)

KOCHANI!

Na Boże Narodzenie i Nowy 2012 Rok spieszymy z życzeniami z naszej Kamczatki.
Modlimy się za Was, aby Nowonarodzony Bóg umacniał Waszą nadzieję,
dodawał sił w codzienności, podtrzymywał w trudnościach i cierpieniu
wciąż na nowo stając się Zbawicielem i Panem!
Niech śnieg nie zasypie Waszej nadziei, choćby był 4-metrowy jak u nas!
Niech mróz nie ostudzi Waszej miłości, choćby był 40 stopniowy.
Niech trudności nie umniejszają Waszej wiary,
choćby wulkany i trzęsienia ziemi groziły nieustannie.
Bóg przychodzi i to jest najwspanialsza nowina!
Czy potrzeba jeszcze słów?
Niech Jego miłość i łaska ogarnie Wasze serca i serca tych, których kochacie.
BŁOGOSŁAWIONYCH ŚWIĄT I BŁOGOSŁAWIONEGO NOWEGO 2012 ROKU!

Z modlitwą i wielką wdzięcznością
S.M. Jana i S. M. Donata, ks. Krzysztof i Ks. Jan.

Żyjemy i nie poddajemy się choć mróz trzyma i śniegu nie brakuje. Dzięki Waszej modlitwie i cierpieniu nasze serca są gorące:) Jesteście prawdziwymi Skarbami. Jak dobry jest Bóg skoro pozwala nam felicjankom głosić Ewangelię – swoją miłość aż po krańce świata. Oczywiście Wy jesteście tutaj z nami bez paszportów i wiz. Przez miłość można dotrzeć wszędzie:) Kolędujcie głośno, aby ten śpiew radości dotarł do serc wszystkich niewierzących, nieznających Boga tutaj na Kamczatce. Spotkamy się razem przy żłóbku.

+ CZUWAJCIE

2011-12-01T13:18:00.005+01:00

To nasz drugi Adwent na Kamczatce. Ależ ten czas ucieka. W niedzielnej Ewangelii Jezus wzywa nas do czuwania. Chyba to słowo jakoś zanika w codziennym życiu, bo wciąż tłumaczymy się zabieganiem, zmęczeniem i właściwie marzy nam się święty spokój. A tu Słowo Boże mówi krótko: CZUWAJCIE! Po co? Dlaczego? Chrześcijanin zna odpowiedź. Na pewno znany jest nam smak tęsknoty za ukochaną osobą…

NA CZAS ADWENTU ŻYCZYMY WAM KOCHANI TĘSKNOTY ZA TYM, KTÓRY TĘSKNI ZA NAMI BARDZIEJ NIŻ MY ZA NIM! BÓG TĘSKNI ZA TOBĄ! A TY?

+ POŚRÓD SWOICH

2011-11-29T13:09:00.000+01:00

W dniach od 17 do 25 listopada gościliśmy w parafii Ks. Biskupa Kiryła Klimowicza – Ordynariusza diecezji Irkuckiej, do której i my należymy. Odległość między Kamczatką a Irkuckiem to około 4500 tyś. km. Ponoć jesteśmy największą obszarowo diecezją na świecie. To tylko połowa terytorium Rosji i tylko 4 strefy czasowe:) Patronem i opiekunem jest św. Józef.
Ks. Biskup przebywał pośród swoich. I mamy nadzieję, że czuł się jak u się u nas dobrze. W końcu jesteśmy Jemu powierzeni jako diecezjanie. Jest dobrym Pasterzem. Troszczy się o swoje owce, nawet o te z odległej Kamczatki:) Każdego dnia podczas Eucharystii karmił nas Słowem Bożym. Spotykał się z parafianami, rozmawiał. Dla każdego był dostępny. Jest człowiekiem dobrego serca, pełnym delikatności, prostoty i zrozumienia. A i humoru Mu nie brakuje. Jak zawsze przy wizytacji mówi się o codziennym życiu parafii zarówno o radościach, jak i o trudnościach, których nie brakuje. Ważne, by wszystko dokonywało się w miłości. I tych słów świętego Pawła trzymał się nasz Ks. Biskup Kirył.
A my szczęśliwe felicjanki w sercu mamy wielką radość, bo Ks. Biskup bardzo ceni sobie nasz pobyt i pracę w parafii św. Teresy. Po prostu powiedział nam to. Niewielką cząstkę naszego apostolstwa mógł doświadczyć, Jednego dnia razem pojechaliśmy do babuszki Agnesy, drugiego poznał naszych braci muzułmanów (tych od herbaty), a trzeciego już tylko na zdjęciach zobaczył nasz wyjazd z dziećmi w tajgę. Małe rzeczy, ale mają wielką wartość, bo wkładamy w nie miłość.
Na drogę wzrastania w wierze, pokładania nadziei w Bogu, niesienia miłości wszyscy otrzymaliśmy pasterskie błogosławieństwo. Z Pietropawłowska Ks. Biskup odleciał na Sachalin, także do swoich diecezjan. To tylko 2000 tyś. km stąd:)

Słowo do parafian.

Po Eucharystii w domu babuszki Agnesy wspólne zdjęcie

i obowiązkowo spotkanie przy herbacie.

+ LODY I ŚNIEGI BŁOGOSŁAWCIE PANA

2011-11-17T20:49:00.006+01:00

U nas już zima. Sypnęło mocno. Purga zapowiada się na trzy dni. W tym czasie odwołane są zajęcia w szkole, na uczelniach. My jednak purgi się nie boimy i swoje robimy:) Autobusy kursują więc ewangelizujemy w różnych miejscach miasta. Mimo pogody (wieje, zawiewa, sypie) P. Bóg jak zawsze sam podsyła kogo chce. Oto dzisiejsze popołudniowe spotkania i rozmowy. Dobrze, że miałam ze sobą aparat:) S. Donata jest już sławna na ryneczku. Kto Ją tylko widzi od razu pozdrawia.

Iwan jest przekonany, że człowiek ma w sobie różne energie. Jest zafascynowany bioenergetyką . Spotkaliśmy się przy cerkwi. Z P. Bogiem rozstał się dawno temu. I jakoś czuje przed Nim lęk.

Co to znaczy młodość:). Olgę, Ingę i ich kolegę spotkałam na słynnej w mieście Аллеи Флота. Są studentami. Kiedy zapytałam czy mogę zrobić zdjęcie, chętnie się zgodzili. Myśleli, że jestem fotografem:) Wiedzą już kim jestem. Umówiliśmy się na чай.

+ ŚPIESZMY SIĘ KOCHAĆ

2011-11-17T20:43:00.010+01:00

Od kilku dni docierały do nas wieści o chorobie taty Ks. Jana. Modliłyśmy się o zdrowie dla Niego. Ale P. Bóg miał inne plany -11 listopada zabrał Go do siebie. W tym czasie ks. Jan był już w drodze do Polski, by spotkać się z tatą. Przyjechał na Jego pogrzeb. Prosimy Was o modlitwę za duszę śp. Mariana, za Ks. Jana i Jego najbliższych. I choć pozostaje puste miejsce po osobie, która odchodzi do P. Boga, to w naszych sercach pozostaje na zawsze. Mimo wszystko, śpieszmy się kochać!

Warto zaglądnąć na stronę naszej parafii KAMCZATKA na listopadowe refleksje o życiu i śmierci w fotografii.

+ SAMA RADOŚĆ

2011-11-07T13:26:00.004+01:00

Czas tygodniowych ferii dla dzieci dobiegał końca. Śnieg sobie już spadł. Purgi jeszcze nie ma (dla niewtajemniczonych purga to bardzo silne wiatry, wieje, zamiata i zmiata człowieka). Nic tylko wyruszyć w tajgę i pobyć na świeżym powietrzu. I tak też zrobiliśmy tylko nie sami, ale z całą gromadką dzieci: Katią, Julią, Katią, Alesją, Matfiejem, Denisem, Dianą i jeszcze jedną Katią (liczba 8 przyprawia o zawrót głowy:). Sobotni poranek rozpoczął dzień kanikuł z Bogiem. Pojechaliśmy do naszych przyjaciół ewangelików Andrieja i Nastii, którzy oprócz wspaniałych dzieci Ani, Maszy, Lidy i Igora posiadają… 47 psów haskich biegających w zaprzęgach. Cośmy tam wyrabiali:) Zdjęcia uchylą rąbek tajemnicy. Po prostu sama radość i frajda! Dzieci były przeszczęśliwe, a i my przy nich przekonałyśmy się, że mamy niezłą kondycję:).
Chwała Panu, że udało nam się wyciągnąć w tajgę dzieci. Teraz one będą ewangelizatorami swoich rodziców. W planach mamy zorganizowanie takiego wyjazdu dla dorosłych parafian.

A oto cała nasza ekipa:).

Siedzimy w jurcie i słuchamy opowieści Nastii.

Szaleństwa na śniegu:).

Haskie są bardzo łagodne.

Zamiast psów w zaprzęgu S. Jana i Ks. Krzysztof:).

+ A ONI ŚPIĄ W POKOJU

2011-11-05T20:56:00.006+01:00

Listopad zaczyna się od Uroczystości Wszystkich Świętych i dobrze, bo choć przyroda przygotowuje się do snu i jakoś tak myśli biegną w stronę przemijania, to jednak P. Bóg zaprasza nas nie do śmierci lecz do życia i oferuje nam ŚWIĘTOŚĆ. W Swoim Słowie mówi: ŚWIĘTYMI BĄDŹCIE! Zachęcamy całym sercem do wystąpienia w dobrych zawodach – zdobywania świętości już teraz, już dziś! My już wystartowałyśmy:)
Wszystkich Świętych przeżywaliśmy całkiem inaczej niż w Polsce. Tu jest to normalny dzień pracy. Nasi bracia prawosławni pójdą na cmentarze na modlitwę po Wielkanocy. Dla nas był to dzień świąteczny. Po porannej Eucharystii pojechaliśmy razem z naszą Babuszką Wandą Janowną na grób Jej syna. W czasie modlitwy przyleciały wrony. Na tutejszych cmentarzach jest ich mnóstwo. Tu jak w Dziadach Mickiewicza ludzie przynoszą jedzenie na grób, wódeczka jest także, i ptaszyska mają prawdziwą ucztę. Tak więc nasza obecność zwiastowała wiadomo co. No cóż rozczarowanie było ogromne.

We wspomnienie Wiernych Zmarłych byłyśmy w rozjazdach. Ks. Jan z S. Donatą byli na cmentarzu w Елизеве i na nowym cmentarzu w Pietropawłowsku, a s. Jana z Ks. Proboszczem w Сосновке i na starym cmentarzu w naszym mieście. P. Bóg dał nam piękną pogodę. Mimo, że jest już śnieg to nie wiało za mocno, ale świeciło słońce. Przy grobach katolików: babci Anatolija, rodziców Jeleny, męża Oksany, babci Kariny, sprawowana była Eucharystia. W sercu miałyśmy ogromną radość, bo po tak wielu latach można swobodnie wyznawać wiarę i modlić się przy grobach. Ta ziemia powoli jest uświęcana modlitwą i obecnością P. Boga. A oni śpią w pokoju.
Życie nasze wraz ze śmiercią się nie kończy, ale … zaczyna.

Przy grobie Fiodora.

Razem z Sieriogą przy grobie Jego Syna Saszy.

+ AŻ PO KRAŃCE ŚWIATA

2011-10-24T21:25:00.003+02:00

Tydzień Misyjny trwa! Mamy nadzieję, że i w Waszych sercach i modlitwach znajdzie się jeszcze miejsce dla Kamczatki:) P. Bóg sam posłał nas na ten piękny kraniec, początek świata! Na głoszenie Ewangelii zawsze jest odpowiedni czas. Ty też jesteś wezwany, by głosić Słowo, by dawać świadectwo, bo jeśli nie Ty to kto? Jeśli nie teraz to kiedy?

Oto ja, poślij mnie, dotknij Ogniem moich warg, powiedz Panie czego chcesz, a moją rozkoszą będzie być posłusznym.

+ SKROMNIE, ALE PIĘKNIE

2011-10-24T21:10:00.006+02:00

Na ten rok prace przy kaplicy już też powoli dobiegają końca. Ola i Szymon – wolontariusze - już odlecieli. Ostał się tylko Łukasz. Dokończył, co do dokończenia było i w sobotę też wyleciał do Polski. Zostaliśmy tylko my, czyli kamczacka wspólnota: Ks. Krzysztof, Ks. Jan, my szczęśliwe felicjanki i Reszta Izraela, czyli nasi parafianie. Witaj kochane szare życie, w którym tyle piękna i łask:).
Choć nasza kaplica nadal jest skromna i mała to i tak jest piękna, bo jest w niej Jezus w Najświętszym Sakramencie. Czy może być większe Bogactwo i Skarb?

Kaplica dotychczas z zewnątrz wyglądała tak

Szef, czyli Łukasz na budowie.

I już mamy nową, wyższą wieżę.

+ ZWYKŁA HERBATA…

2011-10-24T21:04:00.003+02:00

Nasze miasto bardzo się zmienia, na lepsze oczywiście:) Roboty typu: ocieplania budynków, łatanie dziur na drogach, zamiana starych płyt chodnikowych na kostkę trwają na całego, pewnie dlatego
w tak ekspresowym tempie, aby zdążyć, zanim śnieg spadnie. Aż miło popatrzeć nie na szare lecz na kolorowe budynki, czy przejść się po szerszym chodniku , na którym już nie zaparkują samochody
i nie trzeba będzie uprawiać slalomu. Pracują tu ludzie z różnych stron, przeważnie z byłych Republik Związku Radzieckiego: Tadżykistanu, Azarbejdżanu, Uzbekistanu… P. Bóg jak zawsze ma swoje niesamowite sposoby, by Jego Ewangelia była głoszona. A skoro nas tu przysłał to też i posyła… na ulicę! Piątek – chłodne popołudnie. Mała grupa ludzi kładzie kostkę na naszej ulicy. Nagle przychodzi takie natchnienie (na pewno z Ducha Świętego:)) – zanieście tym ludziom herbatę… i zaniosłyśmy. Okazało się, że są z Azarbejdżanu. Zwykła herbata sprawiała niesamowitą radość i stwierdzenie: My wiemy, że chrześcijanie są dobrzy. Nasi nowi znajomi są… muzułmanami. Nie skończyło się na jednej herbacie. Rozmawiamy o Bogu, bo tego chcą. Poprosili nas: przychodźcie do nas. Tak więc ulica stała się miejscem głoszenia ewangelii. Oni mówią nam o Allachu, a my o Jezusie. Wiele pytają. Nasza ulica jest długa więc jeszcze przez jakiś czas będziemy się widywać. Zawsze w zanadrzu mamy dobre słowo i uśmiech. Za niedługo wyjeżdżają. Warto iść za natchnieniami Bożego Ducha, nawet jeśli czasem wydają się … dziwne:)

+ PAN JEST DOBRY!

2011-10-08T00:01:00.000+02:00

Jest radość! Skąd i dlaczego? Wszystko po kolei. Jest 4 października – dzwoni telefon: proszę się zgłosić do biura emigrantów. To dzień św. Franciszka – jako Jego duchowe córki – świętujemy. 6 października oddajemy nasze paszporty. 7 października dostajemy paszporty z WIZĄ NA 3 LATA! To dzień Matki Bożej Różańcowej – też świętujemy! A miałyśmy czekać do listopada ze znakiem zapytania ,czy dostaniemy wizy. Widać, że trochę nieba zaangażowało się w otrzymanie czasowego pobytu:) P. Bóg jest dobry! JEMU CHWAŁA!

+ TRWAĆ NA MODLITWIE Z MARYJĄ

2011-10-07T20:38:00.003+02:00

Jednym z najwspanialszym darów P. Boga dla nas jest dar Jego Matki. Maryja zanurzona w Bogu, ogarnięta miłością Ducha Świętego, zjednoczona z Synem – Twoja i moja Matka. Ma tylko jedno serce, w którym nosi każdego z nas. Ma tylko jedno pragnienie – zanurzyć nas w miłości Boga. Ma tylko jedną prośbę: ODMAWIAJCIE RÓŻANIEC! Zachęcamy i zapraszamy Was Kochani do wypełnienia prośby Maryi. Jest październik. Codziennie bierzmy do ręki różaniec i módlmy się razem z Maryją. A może i każdego dnia dziesiątek ofiarujecie za Kamczatkę? Wasza modlitwa jest nam pilnie potrzebna!

Zdrowaś Maryjo w j. rosyjskim:

РАДУЙСЯ МАРИЯ благодати полная,
Господь с Тобою,
благословенна Ты между жёнами
и благословен плод чрева Твоего ИИсус
Святая Мария, Матерь Божия,
молись о нас грешных,
ныне и в час смерти нашей. Аминь.

+ STRZEGLI NAS ARCHANIOŁOWIE

2011-10-07T07:00:00.002+02:00

Co tu dużo pisać – jesteśmy już na Kamczatce! Tym razem nasza podróż trwała dwa dni. Zaczęła się świętem Świętych Archaniołów Michała, Gabriela i Rafała, a zakończyła w dniu Św. Teresy od Dzieciątka Jezus – patronki naszej kamczackiej parafii i naszej wspólnoty. W sam raz zdążyłyśmy na odpust:) Jak dobrze policzycie dni to wyjdą trzy, no tak u nas to tylko 10 godzin do przodu:) Jesteśmy już po aklimatyzacji, jak zawsze swoje odespać trzeba, w dzień chce się spać, a w nocy oczy otwierają się szeroko. Dajemy radę, to już nie nowość. Dziękujemy Wam za modlitwę. Wy się modliliście, a Archaniołowie nas strzegli.

Jeszcze kilka dni i spadnie śnieg, na razie jest jeszcze jesień. Wprawdzie zimniejsza niż w Polsce, ale równie piękna:)

+ PAN DAŁ NAM…

2011-10-06T14:09:00.003+02:00

Ostatnie trzy niedzielę przed wylotem byłyśmy w parafiach w Zakopanem: Sanktuarium Matki Bożej Objawiającej Cudowny Medalik na Olczy, Świętej Rodziny i Świętego Krzyża. Spotkałyśmy tam wielu wspaniałych ludzi, kapłanów, sióstr. Razem czerpaliśmy ze źródła naszej wiary - z EUCHARYSTII. Jak to dobrze być we wspólnotach, w których jest żywa wiara.
Św. Franciszek mawiał: Pan dał mi braci. A my możemy śmiało powiedzieć: Pan dał nam Was! Dziękujemy za zaufanie jakim nas obdarzyliście. Mówiliście o sobie, swoich bliskich, radościach i cierpieniach. Zapewniamy Was, że nosimy Was w naszych sercach i każdego dnia modlimy się za Was i w Waszych intencjach. Zapisałyśmy je sobie. Miło nam, że piszecie i przypominacie się w komentarzach. Od tego przecież są. Piszcie:)

+ EWANGELIZACJA

2011-09-07T19:03:00.003+02:00

W chwili wolnej zapraszamy na stronkę: RELACJA Z KOŁOBRZEGU

Zdjęcia z Kołobrzegu i słowa przy nich to taki mały dar Słowa dla nas i dla Was, którzy zaglądacie tutaj:)

„Niech nas nauczy dróg swoich, byśmy kroczyli Jego ścieżkami... (Iz 2,3)

i postępowali w światłości Pana”. (Iz 2,5)

+ ODPOCZNIJCIE NIECO

2011-09-07T12:54:00.009+02:00

Kochani!
Wiemy, że zaglądacie na nasz blog, a na nim od 3 miesięcy… pusto, cicho i głucho. Już jesteśmy dostępne i dzielimy się tym, co P. Bóg nam dał i daje. Jak Go nie podziwiać kiedy czyni to całkowicie bezinteresownie?:). Ostatnio przebywałyśmy na Pomorzu. W Kołobrzegu w parafii św. Wojciecha i w Pile w par. Św. Rodziny u Księży Salezjanów opowiadałyśmy o naszej Kamczatce, naszych parafianach, planach i marzeniach odnośnie większej kaplicy. Jesteśmy wdzięczne za modlitwę, za dar serca. Zawsze ciepło zostajemy przyjęte. Cieszy serce i oczy obecność wielu na niedzielnej Eucharystii. Trzeba nam być wdzięcznymi P. Bogu za dar wiary i wzrastania niej od dzieciństwa. Zarzucone ziarno ma możliwość wzrostu. A u nas na Kamczatce? Trzeba być wdzięcznym P. Bogu za możliwość jego posiania…
Przez kilka dni byłyśmy swoich rodzinnych domach, najbliżsi też czekają…
Odpoczęłyśmy także nieco. Czas się szykować na dłuuuuugą zimę:) 29 września wylatujemy. Od najbliższej niedzieli jesteśmy w Zakopanem. Czas ewangelizacji i kwesty. Prosimy pamiętajcie o nas w modlitwie. My również pamiętamy o Was.

SPOTKANIA

... z Ks. Biskupem Edwardem Dajczakiem - Koszalin

... z Siostrami Szensztackimi - Góra Chełmska

... z P. Marią - Budy

... ze spacerowiczami - Kołobrzeg

+ HISZPANIA

2011-06-15T13:45:00.001+02:00

Kochani!
Prosimy wspierajcie razem z nami modlitwą Ks. Jana, który obecnie przebywa w Hiszpanii i tam głosi Słowo Boże i Ks. Proboszcza Ks. Krzysztofa, który sam ewangelizuje na Kamczatce. Zanurzamy Was wszystkich w Najświętszym Sercu Jezusa...

+ PRAWDZIWE SKARBY

2011-06-14T15:44:00.002+02:00

Wiemy, jak bardzo modlą się za nas, za całą Kamczatkę. Widzimy jak nieustannie przesuwają paciorki różańca, jak szepczą modlitwę, jak cicho znoszą cierpienie za … nas. O kim mowa? O najwspanialszych siostrach – PRAWDZIWYCH SKARBACH – siostrach starszych i chorych! Bez ich modlitwy i cierpienia niewiele byśmy zdziałały. A tak – mamy potężne zaplecze modlitewne. I choć są w domach prowincjalnych w infirmerii, to sercem są z nami na Kamczatce. I to się czuje i tego opisać się nie da. To jest siostrzana miłość.

+ POWRÓT

2011-06-14T13:45:00.000+02:00

19 maja szczęśliwie wylądowałyśmy w Warszawie. Jak to dobrze zobaczyć zieleń, poczuć zapach trawy i kwiatów. Gdy wtylatywałyśmy z Kamczatki, tam był jesczcze... śnieg! Nic więc dziwnego, że i organizm przeszedł lekki szok.

Wszystkie dzieła Pańskie błogosławcie Pana! My się dołączamy!

Kochani!

2011-06-13T22:26:00.001+02:00

Czas dać znać, że żyjemy. Mija już miesiąc od ostatniego wpisu. Trochę to wstyd, ale już nadrabiamy zaległości.

+ MOSKWA

2011-06-13T22:19:00.008+02:00

Jest piękna! Być w Rosji i nie widzieć stolicy, to po prostu wstyd. Pozwiedzałyśmy trochę. Nie byłyśmy tylko w celach turystycznych, lecz… modlitewnych. Każde zwiedzane miejsce omodliłyśmy, zwłaszcza Plac Czerwony, czy Kreml. Rosja potrzebuje modlitwy i to w ogromnych ilościach. Przez 2 dni mieszkałyśmy przy katedrze, pięknej, dużej neogotyckiej świątyni pw. Niepokalanego Poczęcia NMP. Całkiem inny świat, niż nasza Kamczatka. Gdy tak spacerowałyśmy po Moskwie wielu ludzi podchodziło do nas, pytało czy jesteśmy katoliczkami. Bardzo życzliwie odnosili się do nas. Niektórzy wprost mówili, ja też jestem katolikiem jak np. spotkani w metro… młody chłopak – Amerykanin, o korzeniach polskich, Kolumbijczyk, Rosjanin i ….Białorusinka. No proszę jak niewiele trzeba, aby ewangelizować wystarczy… habit. Św. Feliks zrobił nam miłą niespodziankę – 18 maja jest Jego Święto – i w tym dniu zwiedzanie muzeów było… za darmo! Pobiegłyśmy więc do Galerii Trietiakowskiej! To, co się w niej znajduje można określić jednym słowem – piękno. Szczególnie sale z ikonami oczarowały nas. Na moment sala z ikonami Rublowa dla nas stała się kaplicą. Można było stać i napatrzeć się na słynną ikonę – Trójca Święta. Patrząc, a raczej wpatrując się w nią wchodziło się jakby w inny świat, pełen mistyki. Niezapomnianą chwilą była modlitwa przed ikoną Matki Bożej Władimirskiej. Znajduje się ona na terenie Galerii w cerkwi. Tyle piękna ma w sobie stolica Rosji. Warto zwiedzić.

Na Placu Czerwonym byłyśmy dwukrotnie i to w godzinie Bożego Miłosierdzia!

Przed Galerią Trietiakowską

+ DZIELNE NIEWIASTY

2011-06-13T21:49:00.006+02:00

Szczęśliwie wylądowałyśmy w Moskwie 14 maja. Po raz pierwszy na moskiewskim lotnisku ktoś na nas czekał. Były to aż dwie osoby: rodzona siostra Fiodora i siostra Wirginia. Już od dawna planowałyśmy spotkanie z naszymi siostrami pracującym w Rosji. S. Wirginia zabrała nas do Władimira, placówki na której jest razem z S. Ancillą. To tylko 200 km. od Moskwy. Dla nas to żadna odległość. Miałyśmy okazję zobaczyć, poznać i zasmakować codziennego życia naszych sióstr. Dzielne z nich niewiasty! Katechizują, dbają o kościół, o piękno liturgii, karmią bezdomnych, i rozglądają się, co by tu jeszcze zrobić, aby sprawić radość innym i dać Boga! Prawdziwe felicjanki!

Zachęcamy i zapraszamy do zaglądnięcia na blog CJPO (Sprawiedliwości i Pokoju Prowincji Polskich)

NAMIOT DLA BEZDOMNYCH

S. Ancilla

S. Wirginia

+ W DRODZE

2011-05-13T20:51:00.003+02:00

Powoli czas się pakować. 14 maja wylatujemy z Kamczatki. W Moskwie mamy spotkać się z naszymi siostrami felicjankami z Włodzimierza, także misjonarkami w Rosji. 19 maja kierunek Warszawa i 3 miesiące pobytu w Polsce. A potem oczywiście wracamy do Pietropawłowska, nie rezygnujemy, nie poddajemy się, wszelkie trudności są po to, by je pokonywać. Biada nam, gdybyśmy nie głosiły Ewangelii!

Kochani!
Może z wieloma z Was spotkamy się i będzie okazja, by osobiście podziękować za duchowe dary dla Kamczatki (a jeśli dla Kamczatki to i dla nasJ). Niech P. Bóg Wam hojnie błogosławi, a serca Wasze po brzegi wypełni Swoją łaską i pokojem!

Wasze siostry – S.M. Jana i S. M. Donata

PS. Blog będzie pracował dalej. Odezwiemy się!

+ FATIMSKA PANI

2011-05-13T20:44:00.001+02:00

Odmawiajcie różaniec, czyńcie pokutę – któż z nas nie zna wezwań Maryi w Fatimie. Ta, która troszczy się o nas, o nasze zbawienie. Do wylotu mamy kilka godzin… Możemy więc uczestniczyć w nabożeństwie fatimskim. Różaniec odmawiamy przy grocie. Wprawdzie w stawku Maryi jeszcze lód, za to nasze serca płoną. Rosję trzeba nam omadlać…

+ MIŁOŚĆ JEST BEZ DNA

2011-05-12T20:32:00.009+02:00

Kiedy widzi sie owoce swego trudu to jakoś tak w sercu jest cieplej... A my jako felicjanki mamy być przez to znane, że bez rozgłosu, w prostocie służymy Jezusowi w drugim człowieku tam, gdzie jesteśmy posłane. Tak służyła Matka Angela... a św. Feliks niewiele mówiąc z workiem kwestarskim przemierzał ulice Rzymu, by jego bracia nie byli głodni.
Małe rzeczy, czynione z wielką miłością – to nasz apostolat tu na Kamczatce
Przed wylotem czas na małe podsumowanie. Nasze codzienne, kochane szare życie na początku świata od lutego do maja.

Ołtarz do sprawowania Eucharystii za chwilę będzie gotowy. kaplica to dom Babuszki, a wierni to Babuszka i my. Do modlitwy zapraszamy całe niebo! Apostolat – Babuszki!

Radość jest wielka, gdy mam kogo katechizować! Tłumów dzieci nie ma, czasem nikt nie przyjdzie. Czekam i czekam i różniec w rękach przesuwam, aby anioły podesłały dzieciaki! Apostolat – katechizacja!

Porządki w zakrystii porobione, teraz czas na uszycie nowych obrusów. Dla Jezusa wszystko powinno być nie tyle piękne, co najpiękniejsze. Apostolat – zakrystia!

Ileż Pan Gary ma do mnie cierpliwości. Jest kompozytorem a w niedzielę naszym organistą. Właśnie trwa kolejna próba przed niedzielnymi śpiewami na cześć Pana. Apostolat – śpiew!

Jesteśmy tak, gdzie nam być trzeba. Tym razem na świętowaniu Dnia Zwycięstwa na placu Lenina. Apostolat – obecność!

I wiele innych dzieł, bardzo prostych i małych. P. Bóg sam wybiera czas, ludzi, okoliczności. Jesteśmy внимательне, czyli uważne, otwarte. A i tak P. Bóg nas zaskakuje! Zawsze! I to jest piękne w Jego miłości!

+ SPECJALISTKA

2011-05-10T20:30:00.001+02:00

Kto jak kto, ale siostra Donata to ma szczególny dar do babuszek. Jest- najkrócej mówiąc – specjalistką w tej dziedzinie. To dar Boży. Ostatnio odwiedzała Babuszkę Andżelikę w szpitalu, zdążyła się już umówić z Wandą Janowną, a przed wylotem z pewnością zjawi się u Babci Agnesy. Niedawno zadałam Jej pytanie: Czego najbardziej oczekują te nasze kochane Babuszki? Odpowiedź: OBECNOŚCI I ROZMOWY. Jestem dla Nich, słucham, co mówią. Bywa i tak, że wiele tłumaczę, taka mała katechizacja. Niedawno modliłam się z Babuszką Agnesą koronką do Bożego Miłosierdzia i babuszka Agnesa modliła się tak: Ojcze nasz, Zdrowaś Maryjo bez dokańczania tych modlitw, bo napisane były tylko te słowa Ojcze nasz i Zdrowaś Mario. Więc wytłumaczyłam, że mówi się całą modlitwę. Popatrzyła na mnie i z prostotą powiedziała, że nie wiedziała o tym. Ostatnio zobaczyłam u S. Donaty zeszyt, a w nim m.in. informacje, kiedy babuszki mają Swoje urodziny, kiedy ostatnio była u nich Msza św., numery telefonów… Jak to dobrze, że każda z nas ma inny dar.

+ RĘKA BOŻA I …ULGA

2011-05-06T20:29:00.000+02:00

Po wielu trudach, wystanych godzinach w zatłoczonym korytarzu w końcu sukces – przyjęto nasze dokumenty na dłuższy pobyt w Rosji. Na odpowiedź poczekamy… pół roku. Pozytywna oznacza nie 3- miesięczną, ale 3-letnią wizę w paszporcie. Całą tutejszą biurokrację trzeba przyjąć z wielką pokorą, inaczej jest się na spalonej pozycji. My jesteśmy przekonane, że to P. Bóg przyłożył do tego Swoją Rękę. Kochani! Za Wasze modlitwy (to m.in. te „Zdrowaś Maryjo” przy każdym wejściu na blogJ) serdeczne Deo gratias!

+ ŁASKA

2011-05-04T20:26:00.005+02:00

Nie mogliśmy wyjść z podziwu dla Bożego Miłosierdzia. To, co P. Bóg uczynił dla Fiodora, to niesamowita łaska, którą my oglądaliśmy na własne oczy. Najpierw spotkanie po 40 latach, spowiedź, Eucharystia, Komunia, a dziś w dniu pogrzebu piękna słoneczna pogoda pomimo śniegu. A wczoraj było tak zimno i pochmurno…
Kiedy przyjechaliśmy na pogrzeb, rodzina i znajomi byli już przy trumnie. Każdy kto przychodził przynosił kwiaty. Mnóstwo kwiatów było także w samej trumnie. Kwiaty są tutaj szczególnym wyrazem miłości, są bardzo drogie. Kaplicy żadnej tu nie ma więc trumna z ciałem Fiodora była w… sali występów szkoły rolniczej, w której kiedyś pracował. Po modlitwach mieliśmy wyruszyć ma cmentarz i okazało się, że grób jeszcze nie wykopano do końca. Musieliśmy czekać … 2 godziny. Wykorzystaliśmy ten czas na modlitwę i rozmowę z ludźmi, którzy po raz pierwszy z bliska widzieli katolickie siostry i uczestniczyli w katolickim pogrzebie. Przyglądali się, patrzyli, słuchali. Nie potrafili zrozumieć, dlaczego my nie spożywamy posiłku po pogrzebie na cmentarzu. Tu jest tak przyjęte.

JEZU UFAM TOBIE

2011-05-01T21:46:00.000+02:00

Fiodor umarł dziś o godz. 17.00 w Niedzielę Bożego Miłosierdzia. Odszedł pojednany z P. Bogiem. Czy może być większa radość?

MAJOWE ŚWIĘTOWANIE PO ROSYJSKU

2011-05-01T21:45:00.002+02:00

A co do świętowania to dziś rozpoczynają się w Rosji МАЙСКИЕ ПРАЗДНИКИ!
1 мая ДЕНЬ ВЕСНЫ И ТРУДА, czyli dzień wiosny i pracy
9 мая ДЕНЬ ПОБЕДЫ – dzień zwycięstwa.
Oczywiście było wielkie sprzątanie przed 1 maja. Wszystko wszystkim, ale czysto musi być. Dekoracje także już można oglądać. Tekst na nich jest podobny. Zaczyna się od słów поздравляаем. Na spacerze mogliśmy zobaczyć jak wygląda to świętowanie. Niestety było już po pochodzie z okazji dnia wiosny i pracy, ale to tylko pierwsza część. Druga jest taka – mnóstwo ludzi na głównym palcu Lenina, wokół niego i na brzegu zatoki – siedzi i pije alkohol. Na zakąskę też coś jest. Są całymi rodzinami.

Oto Boże stworzenie spotkane na spacerze. Co za uśmiech!

BŁOGOSŁAWIONY

2011-05-01T21:43:00.000+02:00

Od wielu dni towarzyszymy modlitwą wszystkim udającym się do Rzymu na beatyfikację Jana Pawła II. Całym sercem jesteśmy z grupą i to dość pokaźną naszych Sióstr, które także pielgrzymowały do Rzymu. No cóż, my zostałyśmy na Kamczatce i tu z naszą wspólnota parafialną świętowałyśmy Niedzielę Bożego Miłosierdzia i beatyfikację. Przygotowałyśmy dekorację z Ojcem Świętym - nowym błogosławionym. Po Eucharystii spotkaliśmy się wszyscy przy słodkim stole. Do okazji opisanych wyżej doszła jeszcze jedna – imieniny S. Donaty. Jak świętować to świętować.

PO PROSTU BYĆ

2011-04-30T21:40:00.001+02:00

Wieczorem dzwoni Oksana, mówiąc że z Fiodorem jest bardzo źle. Zabieramy oleje i z Ks. Janem jedziemy do Niego. Przyjmuje sakrament chorych, niestety bez komunii, jest za słaby. Dziś wigilia Bożego Miłosierdzia. Odmawiamy przy Nim i za Niego koronkę. Oksana płacze, przytulam Ją. Ile miłości ma w sobie ta kobieta. Obserwuję jak delikatnie głaszcze rękę swojego męża, jak mówi do niego, jak go poprawia na łóżku. Jest sama. Mówię do Niej : Jesteś bohaterką. Jaką bohaterką? – odpowiada - To mój mąż i muszę być z nim do końca. Co za świadectwo miłości!

FIODOR

2011-04-26T21:38:00.002+02:00

Znowu w drodze. Tym razem do wioski Николаевка, do Fiodora. To około 40 km od Pietropawłowska. Fiodora poznaliśmy niedawno, dwa miesiące temu. Z pochodzenia jest Polakiem, ochrzczonym w Kościele katolickim. Choroba nowotworowa przykuła Go do łóżka. Jego żona Oksana (prawosławna) widząc, że jest z Nim bardzo źle poszła do cerkwi, by udzielono Mu sakramentów. Niestety nikt z cerkwi nie przyszedł, dlatego zaczęli szukać katolickiej parafii i znaleźli numer telefonu w Internecie. I tak po 40 latach P. Bóg odnalazł Fiodora. Tyle bowiem lat nie przystępował do sakramentów. Jego brat Stanisław powiedział, że nie wiedzieli, że na Kamczatce jest Kościół katolicki. Zaprzyjaźniliśmy się z rodziną. Zaczęli przychodzić na Mszę św. Dziś Eucharystię przeżywaliśmy przy łóżku Fiodora. Niestety był tak słaby, że komunii nie mógł przyjąć. Co będzie z Nim dalej? Wszystko w rękach Bożych. Modlimy się za Niego.

ZA KULISAMI...

2011-04-25T21:30:00.014+02:00

Oktawa Zmartwychwstania Pańskiego trwa! Dzielimy się naszymi przygotowaniami, przeżyciami paschalnymi w krótkiej kronice zdjęciowej takiej troszkę od… kuchni! Będziecie choć przez chwilę wizualnie z nami. I wiadomość z ostatniej chwili, po pięknej, słonecznej pogodzie w Niedzielę Zmartwychwstania, dziś w poniedziałek Wielkanocny pada śnieg!

S. Donata przygotowuje gipsowe baranki dla parafian, naszych sąsiadów i …. kogo P. Bóg nam podeśle. Pytanie, które nurtowało tych, którzy je otrzymali było następujące: A dlaczego czerwona chorągiewka? Ileż radości przyniósł mały, gipsowy baranek!

Jeszcze tylko przylepić literki i kolejny element dekoracji wielkanocnej będzie gotowy. W końcu to najważniejsze słowa!

Ks. Jan ćwiczy Exultet. Namęczył się troszkę. Dobrze, że ma pozakreślane udarienia, czyli akcenty.

CIEMNICA

BOŻY GRÓB

Na poświęcenie pokarmów przyszła do nas nasza prawosławna sąsiadka ze swoimi paschami (czyli babkami). Było to dla Niej wielkie przeżycie. O nas mówi – moje siostry.

Była już noc, był śnieg i była wielka radość w sercu, bo na Wigilię Paschalną przyszło…20 parafian! U nas P. Jezus zmartwychwstał najszybciej!

Po nocnym świętowaniu, czas na poranne, świąteczne śniadanie. Dobrze, że jajek na Kamczatce nie brakuje.

BABUSZKA AGNESA

2011-04-25T21:28:00.000+02:00

Dla nas Poniedziałek Wielkanocny to dalszy ciąg świętowania. Nie świętują już nasi bracia prawosławni, to normalny dzień pracy. Po południu pojechaliśmy do Babuszki Agnesy, aby razem z Nią uczestniczyć w Eucharystii. Wspólny śpiew, modlitwa, spotkanie tak wiele dają radości i to obustronnej. Oczywiście przymusowo było чай, bez tego spotkanie nie jest ważne. Żeby to tylko było picie herbaty. Kochana babuszka Agnesa pomimo swego wieku, przygotowała sama… odświętny stół. Martwiła się tylko, czy galareta będzie nam smakować, bo zapomniała dodać do niej liść laurowy

PASCHA 2011

2011-04-23T17:54:00.009+02:00

XРИСТОС ВОСКРЕС!

Kochani!
Niech w Waszych sercach, na Waszych ustach
nieustannie brzmią słowa:
CHRYSTUS ZMARTWYCHWSTAŁ!
Bądźcie świadkami Jezusa, który ŻYJE!
BŁOGOSŁAWIONEJ PASCHY!

Z radosnym ALLELUJA!
S. Donata, S. Jana, Ks. Krzysztof, Ks. Jan i parafianie z Kamczatki

KRÓL

2011-04-17T17:48:00.004+02:00

Z zewnątrz wszystko wskazuje, że zbliżają się Święta Bożego Narodzenia… bo śnieg wkoło. Tymczasem gałązki palmowe w rękach mówią co innego, to nadchodzi Pascha! Na szczęście bazie zdążyły zakwitnąć. Procesyjnie przed Eucharystią weszliśmy do kaplicy ze śpiewem HOSANNA! Rozpoczyna się СТРАСТНАЯ НЕДЕЛЯ – WIELKI TYDZIEŃ. Niech przedświąteczne zabieganie nie zasłoni nam najważniejszego – trwania przy Jezusie i wtulenia się w krzyż. Trzeba umrzeć, aby żyć. Nie ma nowego życia bez uprzedniej śmierci. Trudno się na to nam zgodzić… Modlimy się, aby Duch Święty wprowadził nas podczas przeżywania tego tygodnia, a zwłaszcza Triduum Paschalnego w milczenie i miłość.

ŻYWE SŁOWO

2011-04-17T17:39:00.002+02:00

Już po rekolekcjach…. Za każdą modlitwę serdeczne Deo gratias.
Ks. Jan dzielnie się spisywał. To całkiem inny klimat rekolekcyjny niż w Polsce. Garstka wiernych, wytrwałych parafian: Albert, Olga, Rano, Galina… wsłuchani w Słowo, a reszta zabiegana bez czasu dla P. Boga. Nie ma się co dziwić, wiara jest wciąż płytka, taka od wielkich Świąt. Potrzeba naszym parafianom i całej Kamczatce powiewu Ducha Świętego i ogromnej tęsknoty za Bogiem. Nam oczywiście również! Nie poddajemy się zwątpieniu, że nie warto, że marne owoce, że tak mało… P. Bóg nie przelicza! Po to tu jesteśmy, aby jeszcze bardziej używać swoich kolan i serc.

REKOLEKCJE

2011-04-13T18:29:00.000+02:00

Kochani!

W piątek rozpoczynamy w parafii rekolekcje wielkopostne. Sami wiecie, jak ważny to czas. P. Bóg tak bardzo pragnie dotykać serc, odnawiać je, przybliżać ku sobie… Może Wy jesteście już po?

Ostatnio przeczytałam u św. Teresy od Dzieciątka Jezus (patronki naszej kamczackiej parafii i naszej wspólnoty) słowa, które powiedziała do swojej rodzonej siostry Marii od Przenajświętszej Trójcy, gdy ta zwierzyła się Jej, że chciałaby mieć więcej siły i energii, by czynić dobro. Św. Teresa odpowiedziała:

A jeśli dobry Bóg chce, byś była słaba i bezsilną, jak dziecko…? Czy myślisz, że twoje zasługi będą wtedy mniejsze?... ZGÓDŹ SIĘ WIĘC NA TO, ŻE CHWIEJESZ SIĘ PRZY KAŻDYM KROKU”.

Niech Duch Święty otwiera nas na prawdę o nas samych…

Prosimy Was bardzo o modlitwę. Rekolekcje będzie prowadził Ks. Jan. Jego też omadlajcie.

LAETARE

2011-04-03T16:39:00.002+02:00

Po prostu jest radość! Na katechezę przychodzą dzieci. Uwaga mam ich aż… dwoje! Jak na razie jest naprawdę dobrze, nawet… bardzo dobrze, bo przychodzą regularnie – Anton i Diana. Chodzą do 4 klasy. Gdy coś niepoprawnie wymawiam poprawiają mnie. Taką mamy umowę. I kto tu kogo uczy :)? Jak pięknie brzmią terminy religijne po rosyjsku np. tabernakulum to дарохранительница, co dosłownie oznacza chroniąca skarb. Ładnie, prawda? Przecież w tabernakulum jest nasz największy Skarb – Jezus pod postacią Chleba. Zajęcia mamy po niedzielnej Eucharystii. W tym samym czasie dorośli mają swoją katechezę lub Krąg Biblijny.

Poza tym od wyjazdu Ks. Proboszcza podjęłam kolejne wyzwanie – przygotowuję śpiew na codzienną Eucharystię. W niedzielę mam pomoc Pana Garego, który gra na organach. Współpracuje się nam bardzo dobrze. Ekspresem nauczyłam się śpiewać, bo innego wyjścia nie ma. Wieczorem już sama prowadzę Gorzkie Żale. Wszystko na Bożą chwałę! I niech tak będzie!

Szczęśliwa felicjanka z początku świata – s.Jana

ON DŹWIGAŁ NASZE BOLEŚCI

2011-04-01T16:37:00.004+02:00

W każdy piątek po wieczornej Eucharystii uczestniczymy w drodze krzyżowej. Zawsze kilku parafian przyjdzie. Przy kolejnych stacjach przekazujemy sobie duży krzyż. Wczorajsze nabożeństwo Drogi krzyżowej było dość nietypowe. Dlaczego? Ponieważ dwie stacje były w j. aramejskim, ojczystym języku naszego Pana Jezusa Chrystusa. Jeden z naszych parafian – Alek jest Asyryjczykiem. Z wielkim przejęciem czytał teksty rozważań i modlitw, choć nic z nich nie rozumieliśmy, jakiś dreszcz przeszedł po nas.

Помилуй нас, Господи!

Panie zmiłuj się nad nami!

FIAT MARYI

2011-03-25T16:35:00.000+01:00

Powiedziała TAK na Boże wezwanie i zaproszenie. Zaufała i uwierzyła. I Pan dokonał w Jej życiu wielkich rzeczy. A jakie są moje odpowiedzi na Boże Słowo?

Maryjo ucz nas otwierać nasze serca na Ducha Świętego.

Wielka radość w naszej wspólnocie – w czasie Eucharystii parafianie i my podjęliśmy duchową adopcję dziecka poczętego. Po raz kolejny opowiedzieliśmy się za życiem. Do tej pory codzienną modlitwę odmawiałyśmy w j. polskim, od 25 marca odmawiamy w j .rosyjskim:

Господи Иисусе, заступничеством Твоей Матери Марии, которая родила Тебя с любовью,

а также заступничеством Святого Иосифа, человека доверия, который заботился о Тебе после рождения, прошу Тебя в намерении того ребёнка, которого духовно усыновил, по жизнь находится под угрозой смерти. Прошу, дай его родителям любовь и отвагу, чтобы сохранили жизнь своему ребёнку, которого Ты сам им предназначил. Аминь.

Bądźmy tymi, którzy chronią życie – każde życie!

GDZIE DWAJ ALBO TRZEJ

2011-03-20T16:33:00.000+01:00

Z Magadanu przyleciał Ks. Jan. Jesteśmy więc w komplecie. Nie na długo jednak. 23 marca wylatuje do Polski nasz Ks. Proboszcz – Ks. Krzysztof - by głosić rekolekcje wielkopostne. Prosimy Was kochani o modlitwę za Niego i tych, którym będzie głosił Słowo. A może niektórzy z Was spotkają się z Nim? Jak wygląda? Widać jak na załączonym obrazku, na zdjęciu.

PIERWSZA WYPRAWA MISYJNA

2011-03-19T20:00:00.001+01:00

Kochani!

Ostatnio przez 4 dni wędrowałam z Ks. Proboszczem po tajdze. Na Kamczatce jest tylko jedna droga – do połowy półwyspu. Po 300 km. od Pietropawłowska kończy się asfalt i przez kolejne 500 jedzie się po drodze bitej. I tą drogę przebyliśmy, aby spotkać się i pomodlić z maleńką grupą naszych parafian w Kluczach, Esso i Milkowie. To tylko 800 km. w jedną stronę. Jedzie się 200- 300 kilometrów i … żadnych domów, tajga, tajga. Jakieś rozdroże i maleńka wioseczka i kolejne 300 km. bez żywego ducha. Od czasu do czasu jakiś samochód. Wracając z Kluczy wysiedliśmy na rozdrożu, by dojechać do Esso – 70 km. od głównej drogi (tej jednej jedynej). I tak sobie czekamy na stopa. Może coś pojedzie. Jesteśmy w tajdze. Po jakieś godzinie wyłania się człowiek – przesympatyczny straszy pan. Okazuje się, że to… Polak – P. Stanisław. Na Kamczatkę przyjechał w latach 60-tych. Niestety j. polskiego już nie pamięta. Rozmawiamy więc po rosyjsku. Zajmuje się przeprawą ludzi przez rzekę – Kamczatkę. Obecnie jest zamarznięta i przejeżdża się i przechodzi… po niej. Lód jest gruby. Mieszka sam. Nazywają Go DIED MAZAJ. Dlaczego właśnie tak? Jest taka rosyjska bajka o Dijedu Mazaju, który żył w przyjaźni ze zwierzętami i ratował je, zwłaszcza zające. Otóż P. Stanisław robi dokładnie to samo. Rozmawia ze zwierzętami, a niedźwiedzi się nie boi. Spotkał się z nimi już nie jeden raz oko w oko. Czasami nasi Księża jadąc do Kluczy zaglądali do Jego chatki nad brzegiem rzeki. Jest ochrzczony. Ale nie zna żadnych modlitw. Kiedy odmawialiśmy Koronkę do Bożego Miłosierdzia patrzył na nas i uważnie słuchał. I tak pobyliśmy sobie razem 4 godziny. A stopa jak nie było tak nie było. Przed godz. 18.00 jechał jedyny w ciągu dnia autobus do Esso. Z Pietropawłowska wyjeżdża o godz. 9.00. Trochę zmarznięci wsiedliśmy do niego, P.Stanisław z nami. Jechał do jakiejś wioski na 47 km. Ależ to było niesamowite spotkanie. Modliliśmy się o stopa, a P. Bóg nam przysłał P. Stanisława. Modlimy się za Niego, aby przystąpił do spowiedzi i przyjął komunię św. Następnym razem odwiedzimy Go.

Kiedy ja wędrowałam po tajdze, s. Donata dzielnie spisywała się w Pietropawłowsku, odwiedzając Babuszki. Ileż radości im sprawiłaJ. Ach te nasz kochane Babuszki: Wanda Janowna, Angelika i Agnesa… a jak się modlą za nas…

PIERWSZA WYPRAWA MISYNA - FOTO 2

2011-03-19T19:55:00.001+01:00

+ Po Eucharystii w Kluczach. Tutaj tłumów nie ma.

PIERWSZA WYPRAWA MISYNA - FOTO 3

2011-03-19T19:50:00.001+01:00

Przeprawa przez rzekę Kamczatkę. Deski to chodniczek na lodzie. Ciekawy jest widok, gdy potężne ciężarówki jadą po lodzie. Po przyjeździe nad rzekę trzeba wysiąść z autobusu i pieszkom sobie przejść. Właśnie już przeszłam.

PIERWSZA WYPRAWA MISYNA - FOTO 4

2011-03-19T19:45:00.003+01:00

+ Z Ks. Proboszczem czekamy na stopa w… tajdzeJ

PIERWSZA WYPRAWA MISYNA - FOTO 5

2011-03-19T19:40:00.002+01:00

+ Nasz autobus na przeprawie…

+W JEGO RANACH...

2011-03-12T19:55:00.006+01:00

Kochani!

ИИСУС за наши грехи отдал жизнь!

JEZUS za nasze grzechy oddał życie!

Te słowa to nie tylko hasło w naszej wielkopostnej dekoracji, to prawda, to miłość. Może warto zadać sobie pytanie patrząc na krzyż: A ja? Co oddaję Tobie Panie?

ABY SŁOWO PAŃSKIE ROZSZERZAŁO SIĘ I ROZSŁAWIAŁO

2011-03-06T16:21:00.002+01:00

+ Kochani!

Mija 2 tydzień od naszego powrotu z Polski do Pietropawłowska. Organizm już przestawił się na czas kamczacki, więc wracamy do naszego w rytmu pracy. S. Donata odwiedza „babuszki”, a ja nadal z Rano uczę się j. rosyjskiego i przygotowuję się do prowadzenia niedzielnej szkoły – katecheza dla dzieci i dorosłych. Sama uczę się katechizmu po rosyjsku, przeglądam materiały, które mamy w parafii. Mówienie po rosyjsku idzie mi coraz lepiej z czego niezmiernie się cieszę. Oczy i serce wciąż mamy otwarte, by odczytywać, czego Pan Bóg pragnie od nas, felicjanek na Kamczatce. Może pokaże nam nowe, inne dzieła?

Tęskniłyśmy za Kamczatką. Tutaj jest nasze miejsce. Parafianie powiedzieli nam: Pusto i smutno było bez sióstr. Tęskniliśmy i czekaliśmy. A jak my tęskniłyśmy… Tak więc jest radość, bo znów jesteśmy razem, by… kochać i chwalić Pana Boga na tym skrawku świata.

Naszych papierów na dłuższy pobyt przed wyjazdem nie udało nam się zdać. Nie chcieli przyjąć, naczelnik nie bardzo nas tu widzi. Więc teraz poszliśmy jeszcze raz do niego i możemy zdawać. Termin… 13 maja! Ale przecież są jeszcze cuda! Najważniejsza dla nas wiadomość, że możemy je zdać. Wszystko w rękach Bożych!

Na dzień dzisiejszy śniegu u nas DDDDDUUUUUŻŻŻŻŻŻOOOOOO!

Kochani na czas Wielkiego Postu życzymy Wam zanurzenia się w ranach Jezusa i wtulenia się w Jego krzyż. Tylko Bóg potrafi tak kochać!

Z modlitwą – codziennym dziesiątkiem różańca za Was

s. M. Jana i s. M. Donata

POWIERZ PANU SWĄ DROGĘ

2011-02-25T16:13:00.004+01:00

+ Kochani!
Szczęśliwie dotarłyśmy na Kamczatkę, choć były i przygody, że Pan Bóg mocno nas kocha to i tak przy spóźnionym samolocie z Warszawy do Moskwy, cudem zdążyłyśmy na nasz Pietropawłowski. I dobrze, bo na drugi dzień lotnisko u nas zamknięto i samolot z Moskwy wylądował tylko 2 tys. km od nas na Sachalinie. No tak my to jedziemy tu na cudach.!!! Ależ Pan Bóg nas kocha!
Za modlitwę dziękujemy i pamiętajcie dalej o nas, właśnie załatwiamy po raz kolejny papiery na dłuższy pobyt. Gonitwę z papierami trzeba przejść + humory urzędników. Ot taka nasza rzeczywistość. Jest pięknie: zima na całego. Serdeczności z początku świata.

S. Jana i S. Donata

RADOSNEGO DAWCĘ MIŁUJE BÓG...

2011-02-20T16:06:00.002+01:00

+ Kochani!

3 stycznia przyleciałyśmy do Polski. Wiza się skończyła i trzeba było wracać. Purgi (czyli wielkich wiatrów) nie było więc samolot wystartował. Jak to dobrze być w … drugim domu. I nasze kochane siostry, najbliżsi, przyjaciele, a więc Wy wszyscy, z którymi się spotykałyśmy dopytywaliście się o nasze życie na Kamczatce.
Na mnóstwo pytań przyszło nam odpowiadać. Media też się nami, a raczej misją na Kamczatce zainteresowały. W radio Plus Opole w audycji Historie na Plus można sobie coś niecoś posłuchać o nas i od nas. POSŁUCHAJ W RADIO PLUS

P. Ewa całym sercem zaangażowała się w przygotowaniu tej audycji. Jak ewangelizować to ewangelizować, wszystkimi sposobami iść na całość, aby Boża chwała była!

A i jeszcze P. Andrzej z Oleśnicy biegał z kajecikiem i skrzętnie spisywał słowa s. Jany.
W każdą niedzielę byłyśmy w innej parafii i dzieliłyśmy się doświadczeniem Kamczatki. I tak zawitałyśmy do parafii św. Józefa w Głogowie Małopolskim, św. Jakuba i Agnieszki w Nysie, Chrystusa Króla w Opolu, św. Jana Apostoła w Oleśnicy. Swoje rodzinne parafie św. Mateusza w Gniewczynie i św. Mikołaja w Krapkowicach odwiedziłyśmy także, a jakżesz?:) Wszędzie przyjmowano nas bardzo ciepło i serdecznie. Takie z nas siostry w drodze… Choć musimy przyznać, że było to trochę męczące, ale czego nie robi się z miłości do Kamczatki. Teraz mamy większe zaplecze modlitewne i o to chodzi, bo bez modlitwy ani rusz!

NASZE ŻYCZENIA DLA WAS NA BOŻE NARODZENIE

2010-12-23T21:17:00.003+01:00

„Wykrzykujcie radosnym głosem Panu

Bogu żywemu i prawdziwemu,

bo Najświętszy Ojciec z nieba

posłał z wysoka Swego umiłowanego Syna,

który narodził sie z błogosławionej Dziewicy,

Świętej Maryi”.

(św. Franciszek)

Kochani!

Dzieląc się opłatkiem przy wigilijny stole,

łączymy się w uwielbieniu Boga za największy Dar Jego Miłości

- Jezusa, naszego Pana,

który ogołocił samego siebie przyjąwszy postać sługi,

który stał się jednym z nas.

Niech Boże Narodzenie będzie

czasem błogosławionym,

czasem łaski,

czasem przyjęcia i obdarowania Miłością,

czasem przyjęcia i obdarowania Pokojem.

Niech Błogosławiona Dziewica czuwa nad nami

w każdym dniu Nowego Czasu – Roku 2011.

Z modlitwą

S.M. Donata i S.M. Jana

Pietropawłowsk Kamczacki, BOŻE NARODZENIE 2010 R.

ADWENTOWO Z KAMCZATKI

2010-12-12T20:52:00.003+01:00

Kochani!

Pan Bóg i aniołowie czuwali nad nami, więc szczęśliwie dotarłyśmy do Pietropawłowska. Podróże w Rosji są fascynujące, zwłaszcza wtedy, gdy leci się samolotem typu Antonow. Trzęsie nieźle, huczy głośno. Tego się mnie da opisać, to trzeba samemu przeżyć. My przeżyłyśmy.

Powoli wchodzimy na nowo w rytm kamczackiego życia. Ustaliłyśmy plan naszego dnia, aby modlitwa i praca wzajemnie się dopełniały. Codzienne dzielenie się Słowem Bożym pomaga nam rozeznawać Wolę Bożą, dostrzec zakamarki serca, które są pozamykane, a potrzebują uzdrowienia. P. Bóg dotyka także naszych serc poprzez codzienną adorację. Jakaż to dla nas łaska! Poprzez adorację, Eucharystię i Liturgię Godzin jesteśmy wszystkie tak blisko siebie na całym świecie. Gdy na Kamczatce zaczyna się nowy dzień, na drugiej półkuli kończy się poprzedni. Nasz Pan Jezus Chrystus wielbiony jest nieustannie! No tak, felicjanki opanowały światJ.

Na świętowanie Ofiarowania NMP przygotowałyśmy dla naszych parafian obrazki z M. Angelą i modlitwą przez Jej wstawiennictwo (oczywiście po rosyjsku) ,a w kaplicy dekorację. Skromną, ale taką z serca. I było odświętnie. S. Donata powiedziała kilka słów o Matce i historii Zgromadzenia. Po Eucharystii odmówiliśmy wspólnie litanię do Matki i nastąpiło ucałowanie Jej relikwii. Panie bądź uwielbiony za dar Matki Angeli – bez Niej nie byłoby nas! Popołudniu dokonałyśmy ceremonii ofiarowania – łącząc się z każdą siostrą.

W Polsce mówi się o ewangelizacji wizualnej, a my tu na Kamczatce mamy nowy sposób ewangelizacji. Ewangelizacja autobusowa – to prosta sprawa – wsiadamy w autobus i jedziemy, a ludzie… patrzą. Wiele spraw na mieście staramy się załatwiać właśnie w taki sposób – środkami komunikacji miejskiej. Do tego dochodzi jeszcze targ – okazja, by uśmiechnąć się do innych, zagadnąć, odpowiedzieć na pytania.

Razem z Ks. Krzysztofem i Siergiejem byłyśmy na cmentarzu na grobie Saszy, w dniu Jego 18 urodzin. Wiemy, jak bardzo Siergiej kochał Saszę. Gdy kładł kwiaty na grobie – płakał. Był to wzruszający moment. Po powrocie zjedliśmy bliny. Taki tu zwyczaj, gdy wspomina się zmarłego to trzeba wspólnie zasiąść do stołu. Czasem taki posiłek spożywa się na cmentarzu.

W pierwszą Niedzielę Adwentu włączyliśmy się w modlitwę całego Kościoła w intencji życia. Przed Eucharystią parafianie oglądali prezentację „Życie” o małym Samuelu. Prezentację dałyśmy Ks. Krzysztofowi, a On przygotował jej tekst w j. rosyjskim. W oczach naszych parafianek pojawiły się łzy. Wiele kobiet w Rosji przeżywa dramat z powodu dokonanych aborcji.

W Niedzielę Gaudete przeżyłyśmy prawdziwą radość Po raz pierwszy zobaczyłyśmy takie tłumy dzieci na Eucharystii!!! Było ich sześcioro!!! Niesamowite! P. Bóg dał piękną pogodę i… przyszły: Katia, Wiktoria, Denis, Ania, Krystyna, Anton. A tydzień wcześniej był tylko Anton. Po Eucharystii spotkaliśmy się przy słodkim stole, a potem na niedzielnej szkole. Katechezę prowadziła Galina. S. Jana uczyła śpiewu w j. rosyjskim. Taki mały debiut. Dzieci obiecały przyjść na następny raz, bo chcą zagrać w jasełkach, a rozdanie ról za tydzień. Niedzielne popołudnie spędziłyśmy nad Oceanem Spokojnym. Nazbierałyśmy muszelek. Zrobimy z nich żłóbek dla Dzieciątka Jezus. To będzie taki mały prezent dla dzieci.

Wciąż nie mamy zdanych papierów na dłuższy pobyt. Termin wyznaczono nam na 30 grudnia. A tu różnie bywa. Nam pozostaje nadzieja, że wszystko będzie dobrze, a na pewno po Woli Bożej! Po ludzku zrobiłyśmy, co do nas należało.

Z serdecznymi pozdrowieniami i modlitwą

– misjonarki z początku świata S. M. Donata i S.M. Jana

LIST Z MAGADANU

2010-11-10T14:43:00.001+01:00

+ Deus meus et omnia!

Drodzy!

4 listopada przyleciałyśmy do Magadanu oddalonego od Pietropawłowska 1200 km. Zostałyśmy zaproszone na wspólne świętowanie 20-lecia istnienia parafii Narodzenia P. Jezusa. Dla nas najważniejsze było spotkanie z Biskupem naszej diecezji bp Kiryłem. Wiedział, że przyleciałyśmy na Kamczatkę, ale nas nie widział, my także. Tak więc uroczystości w Magadanie stały się dla nas sposobnością spotkania z pasterzem diecezji irkuckiej pod wezwaniem św. Józefa, do której i my od 3 tygodni również należymy. 1200 km to znacznie bliżej niż 4500 km, bo tak daleko jest Irkuck. Przyjął nas bardzo serdecznie. Cieszy się, że podjęłyśmy misje w Pietropawłowsku i pobłogosławił nas na ewangelizację tego zakątka Jego diecezji. Powiedziałyśmy Mu z prostotą, że zrobimy, co możemy i jak możemy, aby P. Bóg był znany, kochany i wielbiony tam, gdzie nas posłał.

Uroczystości trwały trzy dni – dni modlitwy, dziękczynienia, spotkań. Wzięło w nich udział wielu ludzi i to z różnych stron diecezji i świata. Byli kapłani z Krasnojarska, Władywastoku, Sachalina, Nowsybirska. Byli z nami także goście z USA – biskup Alaski Roger i dwie rodziny. Centrum każdego dnia była wspólna Eucharystia. W tym krótkim czasie przeżyłyśmy wiele: poznałyśmy matki, które pomimo nalegań na dokonanie aborcji, zdecydowały się urodzić swoje dzieci, poznałyśmy ludzi, którzy przeżyli łagry i podzielili się z nami swoimi przeżyciami z tamtego czasu , poznałyśmy tutejszą wspólnotę parafialną.

O Magadanie mówi się, że to ziemia przeklęta, bo miliony ludzi poniosło tutaj śmierć. Ludzkie życie nie miało żadnej wartości. Było się tylko siłą roboczą. Było się numerem. P. Olga Alekseyevna Goreeva przeżyła łagier i tak opisuje codzienną, obozową rzeczywistość:

„Ludzie ginęli dziesiątkami, setkami, tysiącami. Na ich miejsce zawsze przychodzili nowi milczący niewolnicy , pracujący za odrobinę jedzenia, kawałek chleba. Umierali i ich cicho grzebali. Bez rodziny, bez przyjaciół, którzy mogli by ich pogrzebać. Bez żadnych obrzędów pogrzebowych, bez Mszy św. Nie kopano im nawet grobów, ale raczej wspólny rów. Wrzucano ich nagie ciała w śnieg, a gdy nadchodziła wiosna, dzikie zwierzęta rozszarpywały ich resztki. My, którym udało się przeżyć, opłakiwaliśmy ich. Wierzymy, że Bóg przyjął tych męczenników do swojego Królestwa”.

Tu w Magadanie każda cząstka ziemi przesiąknięta jest ludzkim cierpieniem, ludzką krwią. Sam kościół zbudowany został na terenie obozu kobiecego. Wobec ogromu takiego cierpienia staje się zdumionym i szepcze się jedynie modlitwę „wieczny odpoczynek…” Bardzo przeżyłyśmy Eucharystię w kaplicy męczenników Kołymy. Zobaczyłyśmy i dotknęłyśmy numer obozowy P. Olgi i różaniec P. Bronisławy wykonany z chleba. Aby go zrobić, przez 2 dni nie jadła chleba, a chleb był na wagę złota. Dotyka się tego jak relikwii.

Przez cały czas pobytu w Magadanie mieszkałyśmy u Sióstr Szarytek, które przyjęły nas otwartym sercem. Są tutaj od 6 lat. Dwie z nich: S. Małgorzata i S. Marta to Polki, S. Jinn jest Amerykanką. Podzieliły się z nami swoim doświadczeniem pracy misyjnej. Tutaj wszyscy jesteśmy jedną rodziną.

Wkrótce wracamy do Pietropawłowska, do naszej maleńkiej wspólnoty…

PIERWSZY LIST Z KAMCZATKI

2010-11-03T21:04:00.003+01:00

+ PAX ET BONUM!

Kochani !

Serdecznie pozdrawiamy z Pietropawłowska Kamczackiego. Jedni mówią, że to koniec świata, a my jesteśmy przekonane, że to początek. Tu zaczyna się nowy dzień, a w Polsce dopiero kończy poprzedni. Różnica czasowa to tylko 10 godzin. My jesteśmy do przodu.

Pierwszy tydzień po przylocie klimatyzowałyśmy się. Dałyśmy radę. Odespałyśmy, co do odespania było. Organizm już przeszedł instalację, a może jeszcze przechodzi? Wstajemy już rankiem i gonimy na adorację do kaplicy po 167 schodach. Dzień rozpoczynamy adoracją NS i wspólną jutrznią z księżmi odmawianą w j. rosyjskim. Wszystko jest w tym języku. Czasem nie nadążamy...

Powoli wchodzimy w rytm dnia i… ewangelizacji. Wielkich rzeczy nie czynimy – jesteśmy w trakcie budowy domu dla Siergieja i Jego syna Wowki. Jeśli dobudówkę Jego kajutki można nazwać domem. Siergiej jest Koriakiem, rdzennym mieszkańcem Kamczatki. Pięknie rzeźbi. Mieszkał w tajdze. Jego żona jest alkoholiczką (niestety tu wszyscy piją i to solidnie) i została w tajdze. Znalazła sobie innego mężczyznę. Matka Siergieja zapiła się.

W budowie domu pomagamy jak umiemy. Nosimy deski, wbijamy gwoździe, piankujemy dziury. Pracujemy z Ks. Krzysztofem – proboszczem i Ks. Janem – wielkim wikariuszem (Jego wzrost 2,07m). Chcemy zdążyć przed zimą. Pierwszy śnieg już spadł. Przed mrozami zdążymy. Ufamy! Właściwie zbliżamy się ku końcowi. Zewnętrzne ściany są już gotowe. Siergiej jest zdumiony, a Wowka zadowolony. Wowka ma 13 lat i jest dzieckiem z zespołem Downa. Herbatę przygotowuje rewelacyjną. Gdy przyjeżdżamy wybiega z domu i następuje ceremonia powitania. Siergiej jest trochę przybity, w sierpniu zabili Jego syna – Saszę. Miał 17 lat. Codziennie pamiętamy w modlitwie o nich.

Tu na Kamczatce nie ma tłumów wierzących. Tu są ludzie o konkretnych twarzach. Doświadczamy tego. Poznajemy mała trzódkę parafian – maleńką, ale modlącą się na różańcu, adorującą Jezusa w Najświętszym Sakramencie. Na tym początku świata Jezus znalazł sobie miejsce.

Widok nas wzbudza w ludziach zainteresowanie. Raz w sklepie ochroniarz zapytał nas: Przepraszam, jeśli to nie tajemnica, to z jakiej organizacji jesteście? Ze spokojem i uśmiechem udzieliłyśmy odpowiedzi kim jesteśmy i do Kogo należymy.

Na niedzielnym spacerze poznałyśmy: Liliannę, Andrieja i Galę – młodych ludzi, którzy nigdy nie rozmawiali z monaszkami, dla których P. Bóg to jakaś abstrakcja. A wszystko zaczęło się od… prośby o zdjęcie z nami. P. Bóg to nas tu zaskakuje – sam podsyła nam ludzi, których chce i kiedy chce. Z dzieciakami to najlepiej nawiązuje się kontakt przez uśmiech i… cukierki. Metoda sprawdzona przez nas. Działa. Odwiedziłyśmy jedną ze staruszek o imieniu Angela. Co za znak! M. Angela – nasza Założycielka - sama sobie wynajdzie „swoich”.

Ostatnio Ałła poprosiła także o zdjęcie z nami, bo takie siostry to widziała tylko na filmie, a tu może nawet dotknąć. To samo stwierdziły panie w ośrodku zdrowia, gdzie czekałyśmy na zrobienie zdjęć rentgenowskich. Nie pytałyśmy z jakich to filmów znają siostry.

Jesteśmy w trakcie uzupełniania i załatwiania dokumentów, aby otrzymać wizę na dłuższy 3-letni pobyt. Na policji u naczelnika poszło nam dobrze. Wszystko w rękach Bożych. Tutaj to lubuja się w papierzyskach. My niekoniecznie. Kończymy właśnie badania lekarskie. Tutaj trzeba po prostu to przeżyć, opisać się tego nie da.

Kochani! Dziękujemy za modlitwę. Wasza modlitwa to dla nas i całej Kamczatki prawdziwy skarb.

Niech Pan obdarzy Was pokojem!

Z modlitwą – misjonarki z początku świata S.M. Jana i S. M. Donata – felicjanki